W dniu 9 listopada 2006r., w Ministerstwie Środowiska, odbyło się posiedzenie Międzyresortowego Zespołu ds. Przeglądu Prawa w Zakresie Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Uczestniczyli w nim, między innymi :
• prof. Jan Szyszko – Minister Środowiska – Przewodniczący Zespołu,
• dr Konrad Tomaszewski – Główny Analityk Lasów Państwowych,
• prof. Włodzimierz Jędrzejowski – Przewodniczący Zespołu Prezydenta RP do Opracowania Projektu Ustawy Regulującej Status Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Puszczy Białowieskiej,
• pani Agnieszka Ragin – z Kancelarii Prezydenta RP,
• prof. Stanisław Zając – Instytut Badawczy Leśnictwa,
• dr Ryszard Kapuściński – Z-ca Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych.
Ze spraw poruszanych w trakcie spotkanie ważna i istotna wydaje się ( wg Stowarzyszenia Zarządu ) wypowiedź Pana
dr Konrada Tomaszewskiego , który „poinformował o spotkaniu Zespołu Prezydenta RP do Opracowania
Projektu Ustawy Regulującej Status Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturowego Puszczy Białowieskiej z przedstawicielami
Lasów Państwowych i samorządów (w dniu 25 X br. w Białymstoku). Wysunął tezę, że wizja ochrony Puszczy Białowieskiej
opracowana przez Zespół nie rozwiązuje konfliktu w Puszczy Białowieskiej. Przedstawił alternatywną propozycję organizacji
ochrony przyrody, która byłaby prowadzona w nowej formie organizacyjno-prawnej w ramach Państwowego Gospodarstwa LP, w
postaci pionu Parków Narodowych, działającego na warunkach suwerennego katalogu praw i obowiązków. Kierowałby nim Krajowy
Administrator Parków Narodowych, powoływany przez Ministra Środowiska, po zasięgnięciu opinii Kolegium Parków Narodowych.
Aparatem wykonawczym Krajowego Administratora Parków Narodowych byłby Wydział Parków Narodowych wchodzący w skład DGLP z
wykorzystaniem komórki organizacyjnej DGLP do obsługi księgowej, planistycznej i logistycznej. Organem doradczym Krajowego
Administratora Parków Narodowych byłoby Kolegium Parków Narodowych, składające się ze wszystkich dyrektorów parków
narodowych, przedstawicieli świata nauki i osób związanych z ochroną środowiska. Kolegium posiadałoby zakres uprawnień
gwarantujący niezawisłość i niezależność. Pion Parków Narodowych składałby się z Dyrekcji Parków Narodowych, tworzonej na
podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska i zakładów Pionu Parków Narodowych, które powstałyby z przekształcenia
dotychczasowych Gospodarstw Pomocniczych. System finansowy Pionu wchodziłby w skład systemu LP, stanowiąc suwerenną część
składową. W ramach tego systemu wydatki Pionu Parków Narodowych byłyby pokrywane z dotacji celowych na wykonywanie zadań
administracji rządowej w zakresie ochrony przyrody na podstawie art. 54 ustawy o lasach, suwerennie zarządzanych przez
Krajowego Administratora Parków Narodowych (budżet na poziomie co najmniej dotychczasowym). Takie rozwiązania pozwalałyby
na istotne zasilanie działalności parków narodowych w całości lub w części z zysku osiąganego przez Zakłady Pionu, w tym
również przez dochody z wyłączeń gruntów leśnych, części wpływów osiąganych przez Fundusz Leśny oraz środki funduszu
pomocowego. Biorąc pod uwagę dotychczasowe finansowanie ochrony przyrody – ok. 50 mln zł z budżetu państwa i ok. 20 mln zł
z wyłączeń gruntów leśnych oraz wymienione wyżej inne możliwości – status ekonomiczno-finansowy pracowników parków narodowych
zbliżyłby się do statusu pracowników LP. To rozwiązanie umożliwiłoby zachowanie ochrony przyrody na dotychczasowym poziomie
suwerenności tego pionu oraz ulepszyło system finansowania, który obecnie jest w kryzysie i rozwiązałoby wszelkie dotychczasowe spory.”
Oprócz powyższej, inne wypowiedzi również zawierały „elementy”, które mogą świadczyć o nastawieniu i zamiarach „rodzących się” wśród przedstawicieli „kręgów ministerialnych” i tak np. :
• w ustawie o lasach – ograniczyć prawo pierwokupu dla gmin do 1 miesiąca ( może nie zdążą to sprzeda się INNYM ), stworzyć możliwości przekazania gruntów leśnych samorządom, w przypadku dróg leśnych łączących miejscowości ( załatwić utrzymanie, remonty i budowę kosztem samorządów) , nadać nadleśnictwom uprawnienia do wykonywania pozwoleń na wstęp do lasu ( czy chodzi o bezpieczeństwo podczas suszy, czy też o ograniczenia w ogóle – przed 1939r. były jeszcze asygnaty na zbieranie grzybów i jagód ale dotyczyło to lasów prywatnych – tak opowiadał mój dziadek-leśniczy ) oraz inne;
• w ustawie o ochronie przyrody – uproszczenie kompetencji organów odpowiedzialnych za ochronę przyrody, zwiększenie
kompetencji dyrektora parku narodowego, zniesienie kadencyjności dyrektora ewentualnie zniesienie konkursów ( jeżeli
pozostanie kadencyjność, a zniknie konkurs – to kto i co będzie decydowało o przedłużeniu pełnienia funkcji na kolejną kadencję? ), stworzenie mechanizmu oceny skuteczności ochrony przyrody w parkach narodowych poprzez wprowadzenie obowiązkowego monitoringu przyrody ( nie tylko parki narodowe ale również rezerwaty ponieważ jest wiele przykładów, że utworzenie obszaru prawnie chronionego spowodowało utratę cech i wartości dla, których ochronę powołano – wyniki monitoringu powinny być przekazywane lokalnym władzom samorządowym ), sporządzanie planów ochrony w miarę potrzeb ( co będzie podstawą prawną do egzekwowania nakazów i zakazów jeżeli tego planu nie będzie? A czy wówczas można stosować jakiekolwiek nakazy i zakazy np. wobec zapisów planów miejscowych? ), itd.;
• prof. W. Jędrzejewski poinformował o zakończeniu (prawie) I etapu prac nad projektami ustaw :
- o powołaniu Parku Narodowego Puszczy Białowieskiej,
- o zmianie ustawy o ochronie przyrody (w zakresie funkcjonowania i
powoływania Parków Narodowych),
- o Polskiej Organizacji Parków Narodowych (jako oddzielnej ustawy lub
części ustawy o ochronie przyrody),
- o wieloletnim programie wsparcia ekonomicznego dla regionu Puszczy
Białowieskiej,
oraz o zamiarze złożenia ich projektów w Kancelarii Prezydenta i rozpoczęcia konsultacji społecznych ( informacja, o projekcie nr1 i 4, bardzo ważna dla władz samorządowych i społeczności lokalnych związanych z terenami obecnego Białowieskiego PN i okolic – należy aktywnie włączyć się w konsultacje aby zminimalizować możliwe konflikty w przyszłości – teraz łatwiej poprawić i uzupełnić niż potem zmienić ).
Za Zarząd Stowarzyszenia, pozyskał i opracował, - Hubert Prałat (10.12.2006r.) |